Poezie

De naakte waarheid liep ongemerkt over straat
Ze was niet interessant genoeg en zelfs gehaat
De naakte waarheid was koud zonder kleren
Ook al was ze hulpeloos en gebroken, ze bleef het proberen

Haar naakte lichaam was te confronterend
De deur van de mensen bleven dicht, de rug toe kerend
De waarheid zonder kleren was koud en vergeten
Met een gesloten deur dacht het volk het beter te weten

Mijn deur deed ik echter open
Zo'n kans als haar liet ik niet lopen
De waardering voor haar vond ik onderschat
Ik gaf haar nieuwe kleren en een warm bad

'Poezie' dat gaf ik haar als naam
De nieuwe waarheid mocht weer de straat op gaan
De waarheid was nu mooi en warm
Een nieuwe uitstraling, een slag om de arm

Overal gingen deuren open, ze was een graag gezien gezicht
Aandachtig werd er geluisterd naar Poezie, het mooie gedicht
Het mensenhart werd verwarmd door haar aanwezigheid
Zo kreeg de straat een open deur beleid

Laat ook in uw huis Poezie naar binnen
De waarheid is nu warm en mooi, dat moet je gewoon beminnen