Te lang zit ze alleen op een bankje in het park
Ze heeft genoeg vrienden en familie
Maar toch voelt ze een leegte
Iedere nacht alleen in bed
Ze houdt van lepeltje lepeltje,
maar ze mist een ander lepeltje in haar leven
Een hondje blaft en roept haar aandacht
Echt een enthousiast beestje
Het hondje begint spontaan haar hand te likken
Een warme gloed voelt ze over haar hand
Warmte is het
Maar het voelt meer dan dat
Ze kijkt omhoog naar de eigenaar van het beestje
Het is een charmante kerel
Hij stelt zich voor: 'Ron, aangenaam'
'Dit is mijn hondje, hij heet Lepel'
'Lepeltje kun je dagelijks vinden op mijn blog'
'Iedereen mag er mee spelen'
En zo kwam haar eenzaamheid tot een einde
Een leegte vervult
Niet in het park
en ook niet op een bankje,
maar met haar laptop in bed
Warm en vertrouwd
Lepeltje lepeltje
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten