Een ster fonkelt in de donkere hemel
Het licht brandt alsof het nooit zal doven
Op de achtergrond rommelt een trein de stilte in
Ik lig in bed en kijk naar buiten
Vanuit mijn slaapkamer zie ik een ster
Het is licht wat er altijd zal zijn
Het is geluid dat wegebt in stilte
Dit alles in oneindige ruimte en tijd
Een fonkeling, onmenselijk hier ver vandaan
Ik aanschauw en ik krijg rust
Luister en hoor stilte
Even voel ik me met alles verbonden
Een ster laat mij even ophouden met denken
Even zie ik het helder
Even geef ik gehoor aan alles wat is
Waarom lig je niet naast me
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten