Vrij als een vogel
De hemel diep
De horizon zo breed
De realiteit ontvlucht ik
Mijn vleugels gespreid
Grenzen ken ik niet
Iets baart me zorgen
Aan de tijd kan ik niet ontkomen
Wat echt is, moet ik missen
Vliegen is een zegen
Maar het is ook een vloek
Een echt pad bewandelen zal toch moeten
Echte ervaringen sieren mijn leven
Mijn vogelvluchten kennen geen grenzen
Maar mijn levensloop laat zien wie ik ben
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten