Het Rooie Fietske

‘Ron, zij hid het rooie fietske nooit gehad.’
Dat zei mijn vader laatst.
Je stapfiets, je stoute fiets.
Die moet je gehad hebben om gelukkig te zijn.
Dan heb je de dingen gedaan die je altijd had willen doen.
Vind je rust in de kleine dingen in het leven.
De streling van de wind over het koren.
Het liefdeslied van vroege vogeltjes.
Bloemetjes en honing, ze ruiken zoet.

Trouwen klinkt niet meer zo romantisch als eerst.
Zoals het huwelijk in de Gouden Kooi.
Geld is een romantiekdoder.
Een middel die het doel verheerlijkt.
Een huwelijk maakt het financieel aantrekkelijker, een oplossing van twijfel en onzekerheid.
Alleen in een sprookjeshuwelijk leefden ze nog lang en gelukkig.
Het witte paard van de prins blijft op stal.
Nobele ridders vervelen zich suf.
Geen glazen muiltje op de trap.

Het rooie fietske is geen sprookje.
Een levenswaarheid.
De boodschap is rood.
Vraag het aan jezelf.
Luister naar die ene vraag.
Heb ik het rooie fietske al gehad?
Als je het niet weet, pak dan het rooie fietske en ga een stukkie om.
Antwoorden komen vanzelf wanneer je het fietsen moe bent.
Dan pas vraag je om de hand van een mooie bloem, of een zachte honing.