de Smaakmaker

Herst

2009-11-05T12:24:00.003+01:00

Ik kijk naar buiten, naar de koude werkelijkheid.

Ik kijk naar binnen, naar de warme wenselijkheid.

Tegen de regen fietsen en vloeken in het openbaar.

Veel te laat aanwezig zijn, met verzopen gezicht en plakkend haar.

Het is herfst en de tweestrijd begint.

Is het de realiteit of is het mijn bed die mij goed is gezind.

Klik

2009-09-29T13:09:00.002+02:00

Schijt aan de sociale wenselijkheid,
wat ik nu schrijf moet ik even kwijt.

We waren nog maar net bezig en ik voelde een klik.
Je overgave aan mij gaf mij een kriebel in mijn …

Ik zette de muziek aan.
En we konden de hele dag doorgaan.

Ik wilde alles zien in het licht.
Mijn aandacht was alleen op jou gericht.

Toen ik met je klaar was kon je geen kant meer op.
Zweetdruppels over mijn lijf, ik was op.

Al hijgend keek ik op je neer,
Ik glunderde, want morgen zag ik je weer.

Ik had het je toen al gezegd.
Je bent met liefde gelegd.

Toch loop ik over je heen vroeg of laat,
want je bent mijn kliklaminaat.

Koorts

2009-09-17T14:49:00.004+02:00

Klaarwakker lig ik in bed.
In mijn inbox lees ik haar bericht.

'Misschien is het verstandig om het rustig aan te doen.'
Dat was mijn zinnetje.
Nu is het de hare.

Waarom voel ik me zo vertiefd?
Fuck, ik ben verliefd.

Laat ik dat maar niet smsen.
Dat lijkt me het verstandigste.

Wilde Haren

2009-08-13T15:07:00.011+02:00

Naar de wildwaterbaan!
Oh maar pas op voor de natte vloer.
Een klein enthousiast pasje mag.
Met een duik de wildwaterbaan in
en lekker baldadig gedragen.

Stiekum staan waar het niet mocht.
Gepaard met veel herrie natuurlijk.
De badmeester uitdagen.
En mooie meisjes de aandacht vragen.
Het was fijn om 16 te zijn.

Vorige week dook ik weer eens de wildwaterbaan in.
Ik gedroeg me weer eens baldadig.
Mijn broer vond het niet kunnen:
'Ron ik schaam me kapot.'
'Je bent geen 16 meer!'

Hij had wel een punt, dus ik gedroeg me weer voorbeeldig.
Wat gek, het was ineens minder leuk.
De wildwaterbaan was niet meer zo wild.
En ik evenmin.
Veilig is te verstandig voor mij.

We deden we nog 1 ronde in de wildwaterbaan om het af te leren.
Ik zag een verloren reddingsvestje drijven en ik deed hem aan.
De badmeester en een paar jonge meisjes konden erom lachen.
En ook mijn broer lachte.
Dat was voor mij nu het belangrijkste.

Eventjes

2009-05-24T20:57:00.007+02:00

Op mijn vragen die ik stel
geef jij antwoord.
En ik voel me lekker in me vel.

Ik luister wanneer je streelt
naar de eenvoud.
Jouw warmte heeft me nooit verveeld.

Eventjes, maar dan heel lang is wat ik wil.
Genieten van voldoening.
Onder de douche sta ik even stil.

in Alaska zijn Schapen op hun best

2009-05-12T11:42:00.020+02:00

Er was eens een schaapje dat niet wilde luisteren. Zo stond ze tegen het hek met haar pootjes over elkaar in stil protest. Het schaapje weigerde te luisteren naar het commanderende geblaf van de herdershond. Ze vertikte het om mee te gaan met de rest van de kudde. Er moest meer zijn dan het leven in een kudde, er moest meer zijn dan dag-in-dag-uit grazen in dat saaie groen.

Dag in dag uit moest de herdershond dat ene eigenwijze schaapje overtuigen dat ze maar beter kon luisteren, want anders... Want anders zou hij nog harder blaffen dan dat hij al deed. Iedere navolgende dag kreeg de herderhond steeds minder zin in zijn baan als herdershond.

Nu was het zo dat het baasje ook al slecht luisterde naar de herdershond. De laffe herder geloofde de hond niet op zijn woord dat schapen ook wel eens heel koppig konden zijn. Toch deed de herdershond trouw zijn plicht. Hoe ondankbaar zijn baasje ook was.

Het schaapje onderwijl bleef zichzelf pijnigen met de gedachte meer uit het leven te kunnen halen. Tot op een dag dat ze weer de hemel intuurde, op zoek naar antwoorden. Ze ontdekte een wolkje in de lucht dat verdacht op iemand leek. Ze zag in die bewuste wolk haar evenbeeld. Ja, daar wilde het schaapje zijn, net als die wolk, vrij en blij. Het schaapje twijfelde geen seconde, ze nam een kleine aanloop en met een sierlijke duik dook ze over het hek van de dam haar nieuwe bestaan tegemoet.

Dit voorval werd niet onopgemerkt door de kudde van het schaapje. Het eigenwijze schaapje ineens een inspiratiebron voor de gehele kudde. En zo schaap voor schaap maakte de kudde vaart en sprong de hemel tegemoet.

De herdershond keek toe hoe dit tafereel zich ontvouwde. Emoties maakte hem meester. Eerst onbegrip en verbazing, maar al snel werd het opluchting en euforie. Rennen deed de hond, ronde na ronde. Blaffen deed de hond, zijn longen uit zijn lijf. En kwispelen dat hij deed. Alsof h beest zijn staart opnieuw had gevonden.

Nu de herdershond geen baan meer had, besloot ook hij buiten de kaders van de wei te treden. De viervoeter graafde een gat onder het hek door en kroop naar buiten. Vervolgens rende hij met tong uit zijn smoel, naar het dichtsbijzijnde herdersdorp. Aldaar vond hij zijn nieuwe bestaan als zwervershond. Zo blafte hij wanneer- en naar wie hij wilde. Ook al luisterde geen mens, hij had overal schijt aan en nam iedereen in de zeik.

De herder is een shoarmatent begonnen in Alaska. Want daar is geen hond die hem lastig valt. Bovendien zijn schapen in Alaska op hun best: op een pitabroodje met knoflooksaus.

Penvriendin

2009-04-22T22:19:00.006+02:00

Ik ken haar nu zo'n acht jaar.
Via msn en Partyflock.
Ze was lief en dat schreef ik ook:
"Een vrolijk huppelend meisje door een bloemenweide."

Vanaf het begin had het iets romantisch.
Ik deed mijn computer aan en ik rook haar parfum.
Vlinders vond ik in mijn inbox.
Online kusten onze woordjes.

Zo spraken we af zonder elkaar te zien.
Geen overbodig sms verkeer.
Geen zwoele telefoongesprekken.
En ook geen geile webcamsex.

Zij begreep mij.
En ik begreep haar terug.
Ze was niet zomaar een meisje.
En ik was niet zomaar een jongen.

Nu schrijven we elkaar nog maar een paar keer in het jaar.
Lang niet zo vaak als in het begin.
Maar nog steeds zet zij de lichtpuntjes op de i.
Omdat ze zo leuk "hahaha" schrijft.

Sokken maken de Man

2009-03-31T18:30:00.016+02:00

Vorige week maandag keek ik in mijn sokkenla.
Ik vond een zwarte sok.
Het was een eenzame sok zonder metgezel.
Op zoek naar de ontbrekende sok in kwestie
rommelde ik door de sokkenla.
Ik vond echter een blauwe sok.
Op de blauwe sok stond 'maandag', op de zwarte 'zaterdag'.

Veel van mijn sokken hebben een motiefje, echt handig.
'Homer Simpson' en 'Chin Chan' zijn populair in mijn sokkenla.
Maar eens in de zoveel tijd vind ik een mix van sokken.
En zo vond ik maandag een apart paar. Maar deze keer was het anders.
Toen ik stil stond bij de wonderlijke vondst, stelde ik mezelf de vraag:
Wat voor mix zou de dag krijgen
als ik de 'maandag-sok' als een 'zaterdag-sok' zou aantrekken?

Prioriteiten vind ik doorgaans niet in mijn sokkenla.
Ik bedoel, als ik er sokken zoek zijn, dan koop ik gewoon nieuwe.
Maar totdat ik nieuwe sokken heb gekocht
haal ik graag sokken door elkaar;
Maandag op stap. En zaterdag ook, maar dan met Homer Simpson.
Impulsief, gewoon omdat het kan.
En anders loop je zo voor lul op witte sokken.

'hoe het zit'

2009-03-17T13:28:00.004+01:00

We zien elkaar weinig.
Toch weten we van elkaar
'hoe het zit'.

Goede gesprekken, het kan altijd.
Vriendschap is geen verplichting.
Gezelligheid is de tendens.

Contact is geen contract.
Echte vriendschap is onvoorwaardelijk.
Toch moeten we snel maar wat afspreken.

Je hebt Lijm en je hebt Pritt

2008-10-01T17:48:00.000+02:00

De scholen gaan weer beginnen, dus dat wordt weer een dure maand. Nieuwe boekentas, pennen, gummen, passer, schoolagenda, etc. Als zorgzame ouder ga je het lijstje af en je ziet het winkelwagentje steeds voller worden. Je wil je kind goed voorbereid naar school laten gaan, dus zo’n eenmalige uitgave is het zeker waard.

Tijdens het winkelen zie je dat je kind enthousiast het winkelkarretje vol gooit. Aan haar enthousiasme merk je dat ze zelfs een beetje zenuwachtig is, misschien is het gezonde spanning. Je hoeft het niet te vragen, want ze zal nooit toegeven dat ze zenuwachtig is. Ouders snappen toch niet wat er in hun omgaat. Nee het meisje heeft andere dingen aan haar hoofd. Vragen angstvallig onbeantwoord zoals: word ik geaccepteerd door de klas, zal ik een leuke jongen tegenkomen? En zouden mijn puistjes voor die tijd weg zijn? Best wel spannend dus voor de kleine meid.

Na de eerste schooldag komt je dochtertje huilend thuis. Dat had je niet verwacht, een kind hoort niet huilend thuis te komen. Je vraagt je als ouder af, wat voor iets vreselijks er op school is gebeurd. Wat blijkt nu, er is een tube lijm gaan lekken. Een passer in haar etui heeft de lijmtube geprikt en zo is haar boekentas en de inhoud geruïneerd. Dat gaat weer een hoop duiten kosten. Kosten die je niet had verwacht.

Lijm stond op het lijstje, ook al wist je niet precies waarom. Je staat vaak niet stil bij het ongemak van lijm op school. Stel je voor dat je kind haar vingertjes aan elkaar heeft gelijmd, omdat die jongen even keek. Je weet nooit wat er in hun hoofdjes omgaat. Het ergste van het verhaal is dat je dochtertje voor paal liep op haar eerste schooldag en dat er een hele leuke jongen haar uit lachte. Het kleine meisje kon wel door de grond zakken.

Je probeert als moeder/vader zijnde je kind te helpen een mooie schoolperiode tegemoet te gaan en daarvoor tast je flink in de buidel. De verwachting is een eenmalige uitgave. Nu moet je weer naar de winkel voor een nieuwe schoolspullen voor je kind. Maar het allerergste is je huilende kindje op haar eerste schooldag. Nu maar hopen dat een knuffel en een nieuwe belofte dat alles gaat komen, haar traantjes mogen vergeten.

Lijm is vaak knoeien met de gevolgen van dien. Het beeld van je dochtertje in tranen na haar eerste schooldag staat nog steeds op je netvlies gebrand. Er is een manier om dit te voorkomen, door te plakken met de Pritt plakstift. Het is plakken in een handomdraai en zonder te knoeien. En dat is nou net het verschil tussen lijm en Pritt.

Mijn Duim

2008-09-09T20:44:00.010+02:00

Het moet meer dan tien jaar geleden zijn dat ik hier lag. Ik draai mijn hoofd naar rechts en kijk naar buiten. Er staat een rode auto met sportvelgen geparkeerd. De laatste keer dat ik hier lig was ik hier naartoe gereisd met de scooter. Daarvoor was ik hier met de fiets gekomen. Nu kijk ik uit het raam naar mijn rode auto die ik heel behendig op de parkeerplaats heb gestald. De parkeerplaats was nieuw, maar die lamp in het plafond en de meest comfortabele stoel waar ik nu in gestrekt lag kwamen me bijzonder bekend voor. Ja, het moge duidelijk zijn, dat ik in deze stoel vaker heb gelegen. In deze bruine leren stoel waar ik nu lig gezeteld als laatste stoel in een rij ligstoelen.

Het was in die eerste stoel helemaal vooraan, dat ik besefte er iets mis was met mij. Wanneer ik in de spiegel keek, dan zag ik alleen mijn voortanden. Het zag er niet uit. Op de tv en in de bladen zag alleen maar dat stralende perfecte gebit. 'Een gezond gebit weerspiegelt je gezondheid.' Of was dat je huid? In ieder geval, een goeie smoel is gewoon belangrijk, laten we dat vooropstellen.
Wat ik jaren geleden achter had, gesteld was mijn gebit. Ik kreeg het niet gecompenseerd om het duimen te laten. Ik vond het heerlijk weg te dromen op mijn, want in de realiteit moest alles perfect zijn. Nee die perfectie viel maar tegen, dus ik prefereerde mijn dromentoevlucht door het zuigen op mijn vertrouwde linkerduim.

Nee, het mocht niet meer, het duimen. Stel je voor in de brugklas, even niet opgelet en je had zo die duim in je smoel. Want zo go ging dat, als je eventjes wegdroomde, dan zat ik heel debiel op mijn duim te sabbelen. Tenminste zo ervaarde ik mijn duim. Het kostte me veel moeite om niet te duimen, maar het moest van me zelf. Want ik wilde graag een leuk meisje verkering vragen, en daarnaast moest ik aan mijn imago werken als prettige gestoorde dude. Dus met een duim in je mond voldeed je niet aan het ideaalplaatje. De harde realiteit verbood het me. De tijd was daar om volwassen te worden.

Het was intensief werken om te voldoen aan het ideaalplaatje. Ik kon mijn bek niet houden, want ik moest vermijden dat ik bij een vlaagje onbewustzijn niet in dromenland geraakte. Met die grote bek zat ik al snel vooraan in de klas. De leraren konden mijn instelling niet uitstaan. Waarschijnlijk zagen ze mij toch liever duimen. En dat begrijp ik achteraf wel, ik hield alleen mijn mond wanneer er mijn duim in zat. Helaas voor de leraren was ik een alert mannetje.

Wat heb ik genoten van mijn duim, heerlijk even weg uit de realiteit en op avontuur in dromenland. Stiekem in mijn bed heb ik nog jarenlang weg gedroomd op mijn duim. Dag en nacht droomde ik weg, naar een wereld waar alles mogelijk was. Sabbelend op mijn duim was ik een nobele ridder voor die schone jonkvrouw in nood. Naast het draken verslaan verdiende ik geld door op mijn woordgitaar te tokkelen. En op het plein maakte ik iedereen aan het lachen met mijn grappenzwaard. Maar toen in die eerste stoel mocht er niet gegrapt worden. Duimen was een in die eerste stoel een serieuze zaak geworden.

Inmiddels ben ik alweer vijfentwintig. En ik lig op de laatste stoel. Ik lig aldaar, omdat het ijzeren draadje achter mijn onderste rij tanden al een tijdje weg. Het is dat ijzerdraadje wat nog achter je tanden blijft zitten nadat je een beugel hebt gehad. Door het missen van dat draadje zijn mijn snijtanden een beetje scheef gaan staan. Ze gaan steeds schever staan en zo vraag ik de orthodontist wat de opties zijn om er iets aan te doen. Hij kijkt me vriendelijk aan en verteld me dat het meevalt: 'Eventueel een nieuw ijzerdraadje achter mijn vijf snijtanden.' Ja ik heb vijf snijtanden. Een snijtand te veel. 'Een geval apart,' zei de sympathieke beugelboer.

Ik gooi mijn benen van de stoel en sta op. De orthodontist deinst wat naar achter en kijk me vragend aan. Voordat hij vraagt wat nu eigenlijk de bedoeling is, vertel ik hem dat hij weer een beugel mag zetten. Hij mag een beugel zetten, maar nadat ik klaar ben met mijn stage. Dan heb ik het geld om dat beugeltje te kopen. Met een handschudden bedank ik de beste man voor zijn tijd, daarna bedank ik het vrouwtje bij de balie, open de deur en loop naar buiten, richting de parkeerplaats.

Wanneer ik de parkeerplaats oploop, zie ik achter een rechthoekig raam een bruine leren stoel waar ik zojuist op had gelegen. Het lijkt alsof die bruine stoel wacht op mijn terugkomst. Ik kom vast nog ooit terug naar die stoel, maar eerst is mijn autostoel aan de beurt. Ik open de autodeur en stap in. De sleutel stop ik in het contact en draai hem naar rechts. Door het dot gas geven, gromt het pijltje van de toerenteller richting de vijf. In de achteruitkijkspiegel zie ik een extra snijtand, die wat scheefachtig staat.

Voordat ik wegrijd, voel ik me verplicht om nog iets te doen. En zo stop ik mijn linkerduim in mijn mond. Wat heb ik die duim gemist zeg. Alleen smaakt hij niet meer meer zo vertrouwd als vroeger. Toch is mijn duim het beste wat me ooit is overkomen. En heel stiekem in mijn dromen, red ik nog steeds mooie jonkvrouwen in nood, met of zonder beugel.

Rode Lampionnetjes

2008-08-22T13:02:00.003+02:00

In China wordt je ziel gestreeld door rust.
Rode lampionnetjes geven subtiel hun licht,
aan een kabbelend riviertje dat klinkt als muziek.
Een panfluitje, en ook een harpje,
ebben zacht weg in oneindige stilte.

Meisjes uit Nederland, zoet als honing.
Grote ogen, lange benen.
Hollandse engeltjes ruikend naar bloemetjes,
zijn mooier dan Chinese meisjes.
Maar in China heb je rode lampionnetjes.

het Parkje in Liessel

2008-08-15T10:09:00.008+02:00

Het zand kraakt zachtjes onder mijn schoenzolen.
Ik loop over een wandelpadje die de richting geeft naar de uitgang.
Het pad krioelt wat, maar het blijft duidelijk waar je moet lopen.
Zomaar besluit ik over het gras te lopen.
Om vervolgens midden op het voetbalveldje even stil te staan.
Het is rusig, rustig in het parkje van Liessel.
Toch heb in dit parkje genoeg meegemaakt.
Ieder bankje hier heeft zijn verhaal.

Op dat bankje daar in de hoek zaten we na een heftige houseparty.
Tien jaar geleden attendeerde een oude man op onze vroege vogel actie.
Hij was op weg naar de zondagmis.
'Wat is vroeg?' Merkte ik nog op.
We lachten om de oude man, hij moest eens weten.
Vroeg of laat, wat maakte het uit.
Tijd was voor de kerkklok, die luidde dat de zondagmis begon.
In het park was er tijd genoeg.

Op een ander bankje heb ik onafhankelijk op mijn scooter gehangen.
Samen met vrienden blikjes bier gedronken en gelachen om onnozelheid.
Ontspanning en eenvoud was de tendens.
Serieus en saai volwassen gedrag was voor je ouders.
Werd het serieus, dan startte ik mijn scooter, en was ik weer vogelvrij.
Ik reed zonder helm, ik vond het heerlijk die tranende ogen door de wind.
Tranen van geluk om het leven van dag tot dag.
Geen planning, geen verplichtingen, geen keuzes.

Op het grasveldje wakkert de wind ineens mijn carriere ambities aan.
Het kriebelt al een tijdje, vroeg of laat moet het er toch van komen.
Het wordt tijd om mijn vleugels uit te slaan.
Tijd om mijn school af te ronden en centen te verdienen.
Volgende week ga ik naar het vondelpark in Amsterdam.
Daar ga ik op een nieuw bankje zitten en start ik mijn laptop.
Zo ga ik geschiedenis schrijven.
Zonder helm, en nog steeds tranen in de ogen door de wind.

Mama is 50

2008-08-01T09:53:00.004+02:00

Bedankt dat we soldaatje mochten spelen
En voor dat fruithapje dat klaar stond na school

Na schooltijd deden we voor jou graag bloemetjes plukken
Mooie bloemen vond je in de sloot, maar mooier waren die van de buren

Konden we maar voor altijd blijven spelen op de Vossenweg
Voetballen met onze vriendjes achter op ons veldje

Wat was dat een mooie tijd, onbevangen en onbezonnen
Alles mocht nog op gevoel, zonder dat er iemand iets van zei

Wij alle drie hebben een zorgeloze jeugd gehad
Met ups, en zeer weinig downs

Jouw nieuwe leeftijd zegt weinig over de geschiedenis
Voor ons zijn het warme herinneringen die we hebben van jou

En nog steeds worden er warme, gekleurde herinneringen gemaakt
Iedere week als we elkaar zien

Altijd en onvoorwaardelijk stond jij voor ons klaar
En nog steeds, met kleren die vies mogen worden en een vers fruithapje

Je zoons staat ook onvoorwaardelijk voor jou klaar
Als cadeau voor 50e verjaardag: een dagje zonder zorgen

En we geven je een vers geplukt woordenbloemetje uit ons hart:
Wij houden ook van jou

Proficiat Mama
Namens je zoons Ron, Mark en Frank

Karma

2008-07-08T14:35:00.006+02:00

Gistermiddag zag ik mijn fietsslot aan mijn fietswiel hangen.
De rest van de fiets was gestolen.
Hopelijk heeft de dief net zo veel plezier met de fiets gehad als ik.
In een moment van haastige spoed had ik mijn slot alleen aan mijn wiel gehangen.
Mijn trouwe slot doet het altijd.
Toch had ik iets beter op mijn fiets moeten passen.
En ook de tijd, daar moest ik beter rekening mee houden.
Bijvoorbeeld: Vanmorgen zocht ik mijn paraplu maar ik kon hem niet vinden.
Ik wist vrijwel zeker dat het ging regenen maar het was TE warm voor een jas.
Ik accepteerde mijn slordigheid en besloot in een blauwe blouse naar buiten te gaan.

Eenmaal zittend in de bus las ik mijn gele boek over boedhisme.
Laatst had ik mijn boek uitgeleend aan een leuk meisje van de studiereis door China.
Ze was geinteresseerd, en ik wilde haar helpen.
Ineens begint er een klein Turks meisje aan mijn boek te trekken.
Haar groene oogjes glunderen terwijl ze enthousiast lacht.
Het is een klein peutertje aan de hand van haar moeder.
Ik vertel het kleine meisje dat ze mijn boek mag lenen zodra ze kan lezen.
Uit blijk van bewondering voor haar enthousiasme lachte ik het mensje vriendelijk toe.
Verlegen hield ze de palm van haar handje gebogen voor haar oogjes, terwijl haar moeder haar mee trok naar een plaatsje achterin de bus.
Het peuterlachje maakte plaats voor het gegrom van de bus, wanneer deze weer vaart maakte.

Aangekomen op school liep ik naar het lokaal van de inzage.
Op een geel briefje op de deur van het lokaal stond wat blauw gekrabbel.
Inzage marketing, zoals ik het las op het webboard van de Fontys.
Waarom kwam ik dan het zesde uur op school?
Ik ging op zoek naar de marketingdocent en kwam aan bij de docentenkamer.
De docenten lachten om mijn verklaring en ik lachte wat mee om mijn onnozelheid.
In de kantine besloot ik geduldig te wachten.
Gelukkig had ik mijn gele boek meegenomen.
Op het raam hoorde ik het gekletter van een enorme stortbui.
Het water gutste als een waterval naar beneden.
Ik besefte dat ik geen paraplu bij had en dat dit weleens een gruwelijke baaldag kon worden.
Toen ik het hoofdstuk over karma las in mijn gele boek, zocht ik een pc in het studielandschap om dit verhaaltje te typen.

Mijn tentamen, mijn fiets, mijn paraplu.
Het leek erop of dat ik ervoor onbewust had gekozen een baaldag te hebben.
Tijdens het geratel op mijn toetsenbord, kwam er een docent naar mijn toe in het studielandschap.
'Jij bent op andere vlakken weer bijzonder goed.' Vertelde hij.
'Geloof in jezelf', zo klonk zijn schouderklop.
Toen de goedgemutste docent wegliep, kwam de marketingdocent aangelopen.
Ik sloeg mijn karmaverhaal snel op en hield de marketingman aan om te vertellen dat ik me vergist had.
De vorige inzage kon ik er ook niet zijn vanwege het overlijden van mijn opa.
De man in de gang keek over zijn bril, zuchtte een keer en meldde dat hij wel een paar minuten vrij kon maken.
Zijn advies was heel verhelderend en mijn twee uur wachten was zeker de moeite waard geweest.
Toen ik de marketingdocent vriendelijk had bedankt, liep ik naar mijn pc.
Aldaar vond ik een achtergelaten paraplu onder de tafel.
Hopelijk is de vorige eigenaar net ze zo blij met de paraplu als ik nu ben.
Zometeen geniet ik van het weer danzij mijn nieuwe paraplu, glimlach ik nog een keer om dat turkse peutertje in de bus en ga ik dat meisje van de studiereis nog eens bellen.

Bindingsangst

2008-06-26T19:09:00.002+02:00

Liefde en lust heb ik onder controle
Niet verliefd, niet op hete kolen

Een meisje doe ik niet snel verdriet
Ik hou ze op afstand, zo gaat mijn levenslied

Op stap tot in de late uren, als vrijgezel de sterren geteld
Tijdloos naar de nachthemel turen, in dromen meisjes mooie verhalen verteld

Als het te serieus wordt, bedank ik hartelijk en ben ik er van tussen
Moet ik haar meisjesgeurtje missen op mijn kussen

Mooie herinneringen zal ik nooit wissen
De tederheid van een meisjeshand door mijn haren moeten missen

Een ontbijtje heb ik altijd klaar voor meisjesbezoek
Dat komt niet zo heel vaak voor, misschien omdat ik niet zoek

Misschien is mijn jongeheer slet en snolbestendig?
Want ik heb hem zo getemd, heel behendig

Altijd kan ik op de mijne vertrouwen
Maar tis wel een beetje eenzaam zonder lieve vrouwen

Ja best handig die controle
Ondertussen achter mijn verschijning, een verlangen verscholen

Ik wacht op een lief meisje, op een zwoele kus
Achter mijn muurtje zit een hopeloze romanticus

Raketje

2008-06-25T11:28:00.003+02:00

Waarom kijkt iedereen zo bezorgd?
Hun wenkbrouwen gefronst want ze zijn ergens in hun gedachten.
De muziek in hun oortje lijkt niet goed genoeg.
Met hun gsm in de hand kunnen ze ieder moment gebeld worden.
Gehaast galopperen ze door de stad.
Ik zie ze steeds meer, mensen met oogkleppen.
Ze gaan als een speer door het leven.
Aan tijd is een tekort.
Niet eens tijd voor een glimlach.
Van zo'n haast word je gewoon moe.
Dan heb je geen zin om 's morgens op te staan.
Is tijd een vloek.

Ik zit op het station in Nijmegen in zo'n kiosk hokje.
Nog een kwartiertje moet ik wachten op de trein naar Eindhoven.
Ik geniet van een ijsje.
Vijfenzeventig cent voor een verfrissend rood, oranje, geel.
Een lach ontglipt me even, want ik vind het schitterend
dat ik vrolijk word van een raketje.
Het kost bijna niets, dat gevoel van tevredenheid.
Een glimlacht ontglipt me terwijl ik mijn ijsje bewonder.
Ik kijk toch even om me heen, want ik was even alleen met mijn ijsje.
En het zou zo maar eens kunnen, dat ik weer eens voor lul stond.
Gelukkig zitten er alleen wat mensen voor zich uit te staren.
Met mp3 in het oor, een gsm klaar voor gebruik.

Ontevreden mensen zitten in het kioskhokje op het station in Nijmegen.
In gedachten bezig met datgene wat ze willen bereiken.
Datgene wat ze missen in hun leven.
Geen gesprek met hun medereizigers.
Waarom zouden ze, want niemand kan ze helpen.
Zelfs geen muziekje of een leuk telefoongesprek.
Dan opeens begint er een jonge vrouw te praten.
Gevoelloos, tegen haar telefoon in de hand.
Zo debiel is het, handsfree bellen terwijl je wacht.
Ze had tijdens haar wachten gewoon een ijsje kunnen kopen.
Dan had ze een momentje van tevredenheid terwijl ze wachtte.
Zo kon ze ook genieten van haar muziekje of gesprek.

Even check ik mijn telefoon.
Hij staat uit.
Want ik moet dit even kwijt.
Gepassioneerd ben ik aan het schrijven in mijn nieuwe kladblokje.
Vers papier, eergisteren gekocht in Amsterdam.
Ondertussen rommelt er een trein aan op het station.
Het is de trein naar Eindhoven.
Ik geef nog een lekkere lik aan mijn ijsje.
Het momentje van plezier is bijna op, en zo ook bijna dit verhaaltje.
Tevreden beslis ik morgen op tijd op te staan.
In de middag ga ik heerlijk door de stad slenteren.
Met een goedkoop raketje en een gratis lach op mijn snoet.

Het Rooie Fietske

2008-06-03T14:13:00.001+02:00

‘Ron, zij hid het rooie fietske nooit gehad.’
Dat zei mijn vader laatst.
Je stapfiets, je stoute fiets.
Die moet je gehad hebben om gelukkig te zijn.
Dan heb je de dingen gedaan die je altijd had willen doen.
Vind je rust in de kleine dingen in het leven.
De streling van de wind over het koren.
Het liefdeslied van vroege vogeltjes.
Bloemetjes en honing, ze ruiken zoet.

Trouwen klinkt niet meer zo romantisch als eerst.
Zoals het huwelijk in de Gouden Kooi.
Geld is een romantiekdoder.
Een middel die het doel verheerlijkt.
Een huwelijk maakt het financieel aantrekkelijker, een oplossing van twijfel en onzekerheid.
Alleen in een sprookjeshuwelijk leefden ze nog lang en gelukkig.
Het witte paard van de prins blijft op stal.
Nobele ridders vervelen zich suf.
Geen glazen muiltje op de trap.

Het rooie fietske is geen sprookje.
Een levenswaarheid.
De boodschap is rood.
Vraag het aan jezelf.
Luister naar die ene vraag.
Heb ik het rooie fietske al gehad?
Als je het niet weet, pak dan het rooie fietske en ga een stukkie om.
Antwoorden komen vanzelf wanneer je het fietsen moe bent.
Dan pas vraag je om de hand van een mooie bloem, of een zachte honing.

Biertje?

2008-05-29T12:13:00.005+02:00

Zoute parels rollen over het raam van de kroeg naar beneden. Binnen aan de bar bestel ik een glas pis met een schuimeilandje van ellende. Een meisjeshand laat de tap een vaasje vol stormen. Een plasticvinger veegt wat overtollig schuim weg. Het sop sijpelt weg in de leegte. Een gezicht achter het vaasje met gezeik spreekt zonder woorden. Op haar uithangbord staat 1,70. Ik smijt wat onbenullig kleingeld over de bar en ze ontvangt het met open armen. Ik kijk in haar meisjesogen en zie haar horecalach. Heel even overweeg ik uit beleefdheid een gesprek met haar aan te knopen, maar ik besluit toch liever naar het gejank van het weer te luisteren. Dan hoor ik een piepstemmetje vanachter het gietijzer. Twee rode lippen bewegen op en neer en ze accentueert haar verhaal met een scheve wenkbrauw. ‘Schuilen voor het weer.’ Antwoord ik. Dan hoor ik weer het getik van de uiteenspattende pareltjes op het raam. Geen zin in die standaard gesprekken. Ze vraagt uiteindelijk toch om meer munttroep omdat ik van het praten meer ga zuipen. Meer geld op de ‘welkom’ van de deurmat van de kroeg. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat het barmeisje ietwat teleurgesteld is in haar gesprekspartner en besluit een uitweg te zoeken in een lade. Opeens wordt er een rond object met wat gekrabbel voor me neus geschoven. Het is een woordje in blauwe inkt op wit vilt. ‘Lief?’ Een klein gebaar, een boodschap zo roosgeurig. De reuk klinkt me bekend in de ogen. Ik kijk haar naar haar glanzende lippen, vervolgens naar haar wipneusje en in haar uitnodigende glimmers zie ik mijn verlangen. En ik bestel nog een vaasje met bloemen voor haar.

De Blauwe Ogen van Opa

2008-05-14T13:10:00.002+02:00

Vorige week vrijdag werd ik gebeld door mijn nichtje Anne Marie. Ze was een beetje overstuur toen ze vertelde dat Opa bediend ging worden. Eerlijk gezegd wist ik toen eigenlijk niet wat het bedienen was. Het klonk in ieder geval niet positief. Ik stelde Anne Marie een beetje gerust met mijn stem. Zo liet ik haar weten dat ik er ook zou zijn op de bediening en om daarna een drankje te doen op het terras. Het was heerlijk weer. Geen wolkje aan de lucht.

Vorige week zaterdag gisteren zat ik met mijn vader in de auto. We reden naar het bejaardenhuis in Deurne waar Opa lag. ‘Toen Bernard mijn leeftijd had was ik zeventien.’ Vertelde Pa. ‘Een laatbloeier dus.’ Verklaarde ik op een herkenbare toon. Het was een vader oudste zoon gesprek. Ik vroeg me af of dat Opa ook zo’n gesprek had gehad met zijn vader.

In het bejaardenhuis De Nieuwenhof lag Opa. Ook zijn dossier lag daar. Het dossier van Bernard van Hal. We mochten van de zuster het dossier inkijken, want we vroegen ons af wat Bernard nu onder de leden had. Hij zag er niet zo goed uit. Er stond wat gekrabbel van de dokter: symptomen van een UWI en wat verschijnselen van kortademigheid en slijmontwikkeling. Dus een mogelijke blaas en longontsteking? Maar hij had het niet, kon ik uitmaken uit zijn verhaal. Toch werd hij bediend. Opa kreeg een ziekezalving. Oma en de kinderen vonden dat tijd was.

In de kamer van Opa was het behoorlijk druk en benauwd. Op het dressoir stond een scheerapparaat. Dhr van Hal stond erop. Ik vroeg me af of Opa het apparaat nog kon herkennen? Misschien zou hij het dan nog lezen?. Kon hij nog wel lezen? Hoeveel van Opa was er nog over? Het ging niet zo goed met Opa.

De kinderen en de meeste kleinkinderen stonden rondom het bed van de oude man. Opa kon niet tegen die drukte. Hij werd drukker en moest meer hoesten. Opa heeft nooit de drukte opgezocht. Maar nu had hij geen keus.
De pastoor legde zijn zwarte weekendtas op een tafeltje en ging zich voorbereiden op de dienst. Hij haalde er een potje met zalf uit en vervolgens zijn gewaad. Wanneer hij zijn gewaad had aangetrokken, begon hij de blauwe boekjes met hoopvolle teksten uit te delen. ‘We beginnen op pagina twee.’ Vertelde de pastoor. De man bukte over Opa heen om hem toe te spreken. ‘Bernard wij gaan je de kracht van de heer geven.’ Opa trilde en schudde wat zijn hoofd. ‘Schiet maar op.’ Zei de oude man. Opa kon eigenlijk niet meer praten. Maar dat wist hij nog wel te vertellen. Af en toe was hij er nog.

Toen we met de familie in een kringetje van vertrouwen rondom het bed van Opa stonden keek ik Opa nog eens aan. Hij was echt mager. Vel over bot. Er was nog maar weinig over van de harde werker. Bernard was niet kapot te krijgen. Het enige wat nog straalde aan Bernard was de kleur in zijn ogen. Het was een beetje troebel maar het was er. Hemelsblauwe ogen. Ook Oma heeft die blauwe ogen. Zo ook mijn vader, mijn tantes en ooms, mijn neven en nichten en zelf mijn broertjes. En ik ook heb die blauw in de ogen stralen. Opvallend is dat we allemaal toch een eigen kleurtje aan dat blauw hebben gegeven. Zo is bij de een de kleur wat lichter, bij de ander heeft het een extra kleurtje. Op die manier vullen we ook onze eigen manier ons leven in. Opa zag met zijn ogen het land en zijn vee die voor het levensonderhoud van de familie van Hal zorgde. Papa ziet met zijn ogen oplossingen voor technische problemen en daarmee zorgt hij voor brood op de plank. En ik als zoon zie met mijn ogen een eigen waarheid die ik probeer op te schrijven.

Vier zoons en vier dochters. En maar liefst zeventien kleinkinderen. Dat hebben Opa en Oma best netjes gedaan dacht ik. Een grote gezelligheid. Want dat is het altijd als we bij elkaar zijn. Altijd mooi weer. Geen wolkje aan de lucht. Opa hield heel wijs altijd zijn mond dicht als hij niets te vertellen had. Oma vond het heerlijk dat ze op deze manier heel veel vrijheid had om te vertellen. En dat deed ze ook. De rest van de familie deed vrolijk mee.

Wat we van Opa hebben mee gekregen zijn trots en een oprecht gevoel voor moraal en normen en waarden. De eigen-wijsheid hebben we een beetje van Oma. Trots en eigenwijs, en eerlijk met het moraal hoog in het vaandel. Dat doen we op onze manier, gezellig met een pilske. Dat is de familie altijd mooi weer. Dat zijn de kinderen van Bernard van Hal en Mien van Hal.

In de nacht van zaterdag op zondag om half vier is Opa overleden. Aan de ouderdom. Papa maakte me zondagmorgen wakker: ‘Opa is dood.’ Ik was vrijwel direct wakker en antwoordde voordat ik eigenlijk kon nadenken. ‘Dat is snel.’ Zei ik. Ietwat verbaasd was ik. Dat het zo snel kon gaan. Opa had acht uur van te voren nog zijn bediening gekregen. Eigenlijk is het heel adequaat gegaan dus. Zoals het ‘hoort’. We hebben het als familie goed gedaan. Opa is aan de ouderdom gestorven. Niet zoals de dokter het had gekrabbeld in het dossier in het bejaardenhuis. Zijn lichaam en geest hadden geen zin meer in dat benauwde kamertje in het bejaardenhuis. Hij had geen zin meer in het proberen te praten. En zijn scheerapparaat kon hij al een tijdje niet meer vinden.

Diezelfde zondag na het bericht van Opa’s heengaan, zat ik buiten in een tuinstoel een boek te lezen voor school. Uiteindelijk moest ik toch brood op de plank zien te brengen. Het was aangenaam warm buiten, maar af en toe waaide het behoorlijk. Zo tilde de wind ineens de parasol een stukje uit zijn voetstuk. Ik gooide mijn boek van schoot om snel de parasol vast te pakken. Toen ik de parasol weer netjes op zijn plaats zette, zag ik het mooie weer. Er was geen wolkje aan de lucht. In de hemel zag ik een kleur blauw die ik die morgen nog zag in de spiegel toen ik mezelf scheerde. Op die zondag zag ik in de hemel de blauwe ogen van Opa.

Sprookje

2008-05-06T16:47:00.016+02:00

Er was eens een schrijver met een behoorlijk levendige fantasie.
Hij besloot een korte roman te schrijven over twee lotgenoten.
Het moest een klein sprookje worden voor op zijn blog.
Gewoon prima om weg te lezen.
Zo gezegd zo gedaan en hij beschreef twee vogeltjes in hun levenslied.
Een mannelijk roodborstje met twee linker vleugels, maar toch een minstreel.
Vrouwelijk was het paradijsvogeltje met kleurrijke veren, maar toch een saaie mus.

Vaak op een takje zat het roodborstje wat te tokkelen op zijn woordgitaar.
Hij had geen nest, zo kon hij de wereld rondreizen om lekker wat te spelen.
Geregeld kwamen er vogels naast hem zitten om te luisteren.
Enthousiast vertelde hij mooie woorden.
Overal waar hij kwam werd er graag geluisterd.
Hij hoefde er niets voor terug te hebben.
Een lach op het bekje van de luisteraar vond hij voldoende.

Vaak in de stad zat het paradijsvogeltje te pronken met haar veren.
Ze had geen baan, ze teerde op andermans geld om lekker wat te spelen.
Geregeld kwamen er vogels naast haar zitten om haar het hof te maken.
Enthousiast paradeerde ze rond met haar sexy kleuren.
Overal waar zij kwam keek men de ogen uit.
Ze had alleen aandacht nodig van rijke vogels.
Ieder mannelijk snaveltje met wat centen vond ze voldoende.

Van boven zijn verhaal keek de schrijver neer op de twee plaatjes die hij zojuist had omschreven.
Zijn pen legde hij neer en dacht even hardop na.
Het roodborstje sprak graag mooie woorden.
En het paradijsvogeltje luisterde naar aandacht.
Voor wie nu een clue vermoedt.
Het roodborstje en het paradijsvolgeltje hebben elkaar nooit ontmoet.
En ze leefden nog lang en gelukkig.

Thee Met Amy

2008-04-20T12:02:00.012+02:00

Mijn raam doe ik open om de dag binnen te laten
Een aangenaam lentebriesje van frisse lucht en vogelzang komt mijn kamer binnen.
Ik snuif met een diepe haal de verse zondagmorgen in.
Er staat een sierlijke boom voor het raam, met grote knoppen.
Nog eventjes en dan gaat ze zorgen voor een extra kleurtje in mijn zondagmorgen.
Dan doe ik mijn ogen dicht bij dat zoetroze geurtje van haar bloesem.
Zacht landt er een musje op een van de takken van de meisjesboom.
Het musje kijkt wat om zich heen en kijkt mij recht in de ogen aan.
Alsof ik zijn uitzicht verstoor lijkt hij geïrriteerd zijn tong uit te steken.
Klein is het sprongetje en kort is zijn vlucht naar een andere boom.
Met zo'n nieuwsgierig mens in de buurt kan de mus niet zijn liefdeslied fluiten.
Het vogeltje vliegt weer weg, en zo probeer ik de mijne te vervolgen.
Mijn verplichting met de buitenwereld zet ik aan.
Zo druk ik op ON.
Dit maal zet ik de computer aan om haar muziek.
Amy Winehouse begeleidt mij op de zondag.
Wanneer ik over mijn linkerschouder kijk aanschouw ik een teringbende.
Op dat moment klinkt een trompet uit de speakers en het raakt mijn drijfveer.
Die lege bierflessen in de krat, dat scheelt al een hoop.
Nu het slachtveld van bierdopjes en chips bij elkaar vegen.
En die peukbegraafplaats omkiepen in de feestafvalbak.
Impulsief glijd ik op mijn sokken over het parket naar de keuken, want zo vraagt de saxofoon.
De wasbak laat ik vollopen met het warme water van de kraan.
Wat citroenfris moet het zoete wijn en gerstenat van de glazen spoelen.
Een diversiteit aan glazen en mokken staat mij te wachten in de wasbak.
Het water is iets te heet en heel klungelig krijgt het eerste glas een poetsbeurt.
Er staat een gebruikt pannetje op het fornuis met daarop wat verloren glazen en bestek .
Smerig en vergeten moet dat bergje afwas er al een dagje staan.
Gewassen gaat het zielige bergje vaatwas mee met mijn schone bende de kast in.
Even vraag ik me af of een ander dat ook voor mijn bende zal doen.
Nee natuurlijk niet, en ik snap het op zondag.
Wanneer ik een wijnglas droog hoor ik Amy Winehouse met haar boodschap.
'When will we get.. the time to be.. just friends.' 'Just friends.'
Ik denk dat iedereen wel een ex heeft die je maar moeilijk los kunt laten.
'I wanne touch you, but it just hurts.'
Het komt allemaal goed hoor, zo klinkt het orgeltje aan het eind van het nummer.
De oven zet ik aan voor een lekker ontbijt.
Gisteren had ik eiersalade gemaakt.
Het is een lekker schaaltje van ruimvoldoende geworden, want iedereen mag wat mijn kunsten proeven.
Eigenlijk zou ik koffie horen pruttelen, maar ik ruik nog niets.
Behendig mik ik wat schepjes gemalen koffieboon in het filter en giet voldoende water achterin het apparaat.
Wanneer het rode lampje gaat branden weet ik dat er zo koffie is.
Misschien heb ik zo wel zin in thee, misschien later op de dag.
Later op de dag wordt het honingthee terwijl ik wat ga schrijven.
Ik droog een Ajax-mok af, er had koffie in gezeten.
Wie wordt vandaag de nieuwe voetbalkampioen van Nederland?
Ajax heeft al de mok, dan krijgt PSV vast de schaal. Eerlijk is eerlijk.
De vaatwas is klaar, en ik krijg een beloning van de saxofoon.
Op de vraag van zijn toon glijd ik op mijn sokken weer terug mijn verlichte kamer in.
Het licht van de zon lijkt mij door het raam naar buiten te trekken.
Vanmiddag laat ik buiten mijn gezicht kussen door het lentezonnetje.
Daarna ga ik op mijn kamer honingthee drinken met Amy.

Liessel Tussen Duim En Wijsvinger

2008-04-09T10:49:00.004+02:00

Zondag keek ik uit het keukenraam en zag de bosrand van Liessel.
Het is een plaatje dat ik al jaren ken.
Impulsief besloot ik naar het bos te lopen en het plaatje eens te ondervinden.
Het klinkt wat raar, maar ik had gewoon zin in een wandeling.
Even lekker onthaasten, en mijn nieuwsgierigheid zocht naar antwoorden.
Twee, drie akkers moest ik over om tot aan een zandpad te komen.
Het is een waterig zandpad met daarnaast een sloot.
In die sloot hebben we vaak gesprongen.
We probeerden eroverheen te springen, wat wel fout moest gaan.
Het leek alsof de sloot nu minder diep was.
De afstand naar de bossen was ook korter.
Misschien maakte onze fantasie destijds de akkers drassig en ver, en de sloot iets te diep.
Op het zandpad keek ik nog even om naar de afstand die ik had afgelegd.
Ik zag het kleinste dorpje wat ik ooit had gezien.
Met mijn duim en wijsvinger kon ik Liessel even vastpakken.
Ons huis links, daarnaast de kerk en rechts het voetbalveld.
Ik ben niet geboren in ons huis op de Vossenweg, maar ik woon er wel zo’n 20 jaar.
Samen met mijn broertjes hebben we achter op ons speelveldje wat afgevoetbald.
Zelf geloof ik het amper, maar ik ben tot mijn 15e nog misdienaar geweest in die kerk in het midden. In die tijd bidde ik nog regelmatig tot god.
Mijn vriendjes leerde ik kennen op dat voetbalveld rechts. Die jongens zie ik nog steeds.
Er kwam een blaadje voorbij waaien wat mij herinnerde om naar het bos te wandelen.
Ik besloot het zandpad weer te vervolgen.
Een variatie aan bomen grenzen aan het pad.
Ze kwamen mij enorm bekend voor. Toch kon ik het niet plaatsen.
Aan de linkerkant hoorde ik wat schapen blaten.
De lammetjes keken geïnteresseerd naar hun voorbijganger.
Al vragend kwamen naar hek van de wei gehuppeld.
Ik gaf ze een lach en een groet. Die wollige beestjes kunnen wel zonder mij, dacht ik.
Met een scheef koppie bleven ze mij aankijken. Ze begrepen mij niet helemaal.
Toch vond ik mijn groet voldoende. Mijn goede bedoelingen maakten de boodschap overbodig, zodat ik weer door kon lopen richting het bos.
Even bleef ik stil staan wanneer een lichtstraal spontaan mijn gezicht verwarmde.
Alsof een engeltje vanuit de hemel mijn wang kuste.
Mijn ogen vielen dicht en ik ademde liefde in.
Als de zon een meisje was, dan had ik haar verkering gevraagd.
Maar goed ik ben geen egoïst, dus de zon mag iedereen liefde geven.
Toen ik net de bossen was ingelopen, zag ik een leuk klein pad.
Het is bezaaid met dennennaalden, temidden van een berm van groen mos.
Ik besloot spontaan het kleine padje in te lopen.
Naaldbomen, volgens mij was ik daar vroeger allergisch voor.
Net als zo veel dingen waar ik niet tegen kan.
Je leert er mee leven, en ag het valt best mee.
Een mooie boom naast het pad hield mijn concentratie even vast.
Ik vroeg me niet af waarom, maar ik liep er naar toe.
Aangekomen bij de dennenboom, deed ik mijn rechterhandschoen af, legde mijn hand op de schors en keek naar boven.
De krommingen in zijn groei laten zijn levensloop zien.
De andere handschoen deed ik af en ik ging op het zachte mosgrond tegen de boom aan zitten.
Ik keek naar mijn handen. Ze zijn groot en zacht.
Brave studentenhanden, met een beetje eelt van het fitnissen.
Na mijn eerste vriendinnetje begon ik met fitnissen om mijn zelfvertrouwen weer op te krikken.
Best hypocriet eigenlijk, want het geeft een vertekend beeld van mij.
Even vond ik het allemaal gezegend, zo sloot ik mijn ogen en luisterde naar de omgeving.
De wind blies in mijn oor, de vogeltjes floten hun lied.
Bladeren en takken ritselden met de wind mee.
Het vergde wat moeite maar het lukte me om niet te luisteren naar mijn denken.
Even was niets belangrijk. Totdat ik een jong gezin hoorde fietsen.
Ze mochten me hier niet zien, dus ik stond op en liep weer aan.
Ietwat gehaast trok ik mijn warme handschoenen over mijn blote handen aan.
Met mijn stoere stappers liet ik voetsporen achter in het dennennaalden bezaaide zandpad.
Tussen de bomen door zag ik een warme uitnodiging van licht.
Op een open plek in het bos liet ik mijn gezicht kussen.
Aldaar op die open plek besloot ik vaker een wandeling te maken door het bos in Liessel.
Misschien dat er ooit een leuk zonnetje met mij mee wandelt.
Niet zozeer dat ik dan haar verkering zou vragen.
Maar ik zou zo graag Liessel laten zien.
Tussen mijn duim en wijsvinger.

Brabandervent

2008-03-28T16:02:00.007+01:00

alchohol is voor hem een warme stem
zo luistert hij naar een goudgele rakker

misschien wellicht bijna de grootste fan
dat is de echte doorzakker

hij blijft genieten van de afdronk
een sexy drankje voor een brabandervent

bietje dansen op een spontane muziekvonk
lekker leven van het moment

alles is in harmonie heel stiekem met rode wijn
antwoorden zijn dan rood

sfeer maken, negativiteit zo nietig zo klein
zijn passie voor drank is groot

Kleur Op

2008-03-21T17:11:00.003+01:00

Het leven is kleur voor mijn innerlijke kind
Zwartwit kijkers vind ik kleurenblind

Een blauwtje lopen dat blijft naar
Avondrood was mijn verlangen naar haar

Toch zie ik het door een roze bril
Mijn leven getekend zoals ik het zelf wil

Zo is met een geeltje betalen retro
Reis groenbewust met de metro

Ik irriteer me niet groen en geel
Kleuren zijn er nooit te veel

Krijg geen donkerbruin vermoede
Voor gummen en typex ben ik op mijn hoede

Gewapend met een stift door het leven
Een pad met kleurrijke gedachtes in elkaar verweven

Proost

2008-03-21T15:03:00.004+01:00

Oh natuurlijk, daarom zijn we hier
Niet voor het wokken, niet voor het bier

Een gedachte, een groepje zielen
Toevallig aan dezelfde opleiding te pielen

Het is die achterliggende gedachte die ik bemin
Communicatie in de meest brede zin

Misschien typeert deze avond onze studententijd
Spontane liefde, vriendschap en gezelligheid

Als je dat even vergeten bent, dan zoekje
de foto's van deze avond
Een mooie herinnering
Een tinteling in het broekje

Dat vind ik nu zo mooi hier
Iedereen doet mee op haar/zijn eigen manier
Met een cola, wijntje of met een glas bier

Iedereen aan deze tafels is de smaakmaker van de klas
Laten we samen proosten op een mooie tijd, hef het glas...

20 minuten

2008-03-10T22:20:00.007+01:00

Wanneer ik al die kleuren voorbij zie razen
denk ik even terug aan bloemetjes plukken
Die waren voor mijn moeder
Na school maakte ze altijd een fruitschaaltje klaar

Wanneer we door de bossen denderen
denk ik even terug aan het ravotten van vroeger
Soldaatje spelen en hutten bouwen
Toen mochten onze kleren vies worden

Wanneer ik met mooi weer naar buiten kijk
denk ik even terug aan die ene zomerdag
De vogeltjes floten toen voor mij
Ik had geen haast, want zo was de liefde

Het is die terugreis van Eindhoven naar Deurne
Wanneer ik in de trein alles voorbij zie razen
beleef ik die momenten van vroeger
Op de heenreis lees ik graag een goed boek

Fantasie

2008-03-07T13:08:00.004+01:00

de werkelijkheid is geen waarheid
intelligentie is geen wijsheid

dromen, een centje van een fluit
je wensen komen altijd uit

een wereld zonder grenzen
een speelplaats met volwassen mensen

een film zonder kijkwijzer, de aftiteling onbekend
ieder mens is met dit geluk verwend

laat realiteit je niet pakken, je kunt zo ontsnappen
doe je ogen dicht om in je fantasie te stappen

Nest Te Koop

2008-03-04T12:01:00.005+01:00

Pa en ma hadden het bijzonder goed geregeld
Ze hadden een warm nestje gebouwd
Zo konden ze aan een fijn gezinnetje beginnen
Pa en ma moesten moesten er hard voor werken

De kids konden overal lekker mussen
Het was een groot huis, met feestgarage
En achter een klein voetbalveldje
In het bos konden ze ravotten

Na een tijdje vloog de oudste zoon uit
Een jaar later de tweede zoon
Ook de derde strekte zijn vleugels
Toen was het tijd voor ma

Het gezin van Hal vliegt uit
De kids zijn veilig opgegroeid
Het huis op Vossenweg 17 staat te koop
voor alle jonge verliefde mussen

Eerlijk

2008-02-29T11:38:00.003+01:00

Mooie schoenen, iets te klein
Skinnyjeans, iets te strak

Nieuwe coupe, iets te bizar
Nagels, iets te lang

Hippe tas, iets te hip
Woorden, iets te gemaakt

Coole zonnebril, iets te groot
Armband, iets te bekend

Het valt op, ietsje maar
Eerlijk zijn is niet modebewust

Junkie

2008-02-27T10:36:00.004+01:00

Het is rustig in de stad
Een taxi rijdt voorbij
Lantaarnlichten kleuren de weg
Een stelletje lopen hand in hand

Ik loop naar me kamertje
Een bus rijdt me voorbij
Wat fietslichtjes kleuren de weg
Een zatlap hangt in de bosjes

In de avonden is het rustig in de stad
Een verdwaalde vrachtauto passeert
Huizen kleuren grauw en saai
Een tvlicht schimmert vanachter de gordijnen

Iedereen kijkt tv
De realiteit verdwijnt in stilte
Echte kleuren vallen in het niets
Is er iets op tv?

Kleurplaat

2008-02-22T13:57:00.002+01:00

wit strand
blauwe zee
gele zon
zwarte zonnebril
rode cocktail

warme vakantie

Bankje

2008-02-21T10:40:00.003+01:00

Er was eens een bankje
Het was een stevig bankje
Hij kon iedereen dragen

De donkerblauwe kleur was wat kil
Niemand wilde een zit nemen
Ook al was het een lekker zitbankje

Niemand wilde het bankje hebben
Over zijn leuning rolden tranen van stof
Op de rommelmarkt keek hij me droevig aan

Het was zijn oprechte zekerheid die ik zag
Tussen die instabiele rotzooi
Bankje jij verdient geen stof

Ik kocht het bankje en gaf hem twee kussentjes
Een rode en een witte
En het bankje kleurde warm op

Kijk nu dat bankje toch eens stralen
Iedere dag wordt erop gezeten
De kussentjes worden er vaak vanaf gegooid

Tekstlied

2008-02-20T15:01:00.005+01:00

woorden dansen over het scherm
letters worden door muzieknoten gegrepen
een boodschap zo mooi en universeel
liefde wordt door iedereen begrepen

een pen is mijn instrument
mijn woordrijm een lied
zingen doe ik uit volle borst
zwijgen doe ik liever niet

tussen de zinnen vind je rust
voor saaie tekst een warme berm
herken je dit gevoel
dan staat mijn tekstlied op jouw scherm

Vitamine D

2008-02-15T12:04:00.005+01:00

Ogen open, het is dag
Lekker lopen, ja het mag

Het is het zonnetje dat schijnt
Het is negativiteit dat verdwijnt

De vlinders fladderen vrij
Rond en rond, ze omringen mij

Vogeltjes fluiten in de morgen
Ik luister en daar gaan mijn zorgen

Bloemetjes kleuren helemaal top
Ik zie en ruik alles op

Even is alles in harmonie
Nadenken, nee liever nie

Deze dagen adem ik in
Het is de lente die ik bemin

Ochtendritueel

2008-02-14T21:13:00.007+01:00

Lekker dat gekrioel door me haar
Ik weet het, je bent nog lang niet klaar

Jouw warmte voel ik over mijn lijf
Denk dat ik nog maar even blijf

Iedere morgen word ik met jou wakker
Ook al is het zo vroeg voor deze stakker

Geen woorden heb je nodig
Communicatie is overbodig

Iedere dag maak je me blij
Wanneer je weer straalt boven mij

De bus die moet ik echter halen
Maar morgen gaan we het lekker herhalen

De kraan gaat nu dicht, ik moet gaan
Morgenochtend zet ik de douche weer aan

Valentijn

2008-02-13T09:39:00.005+01:00

Het antwoord op liefde kijkt de man aan
In de winkel had hij nog niet gezocht
Maar toch zo maar heel impulsief en spontaan
heeft hij een valentijnskaart gekocht

Het idee van verliefd te zijn
daar krijgt de man het warm van
Lepeltje lepeltje lijkt hem fijn
Hulpeloos romantisch is de man

Cupido kiest zijn pijlen en schiet nooit mis
Bedenkelijk houdt hij zijn pijlen achter
Liefde is voor iemand die tevreden is
De pijlen zijn bedoeld voor de wachter

Opeens had de man een antwoord gevonden
In zijn telefoon of boek, adressen heeft hij genoeg
Maar de kaart werd zonder adres verzonden
Als je nog moet zoeken naar liefde is het te vroeg

Rare Vogel

2008-02-11T22:07:00.001+01:00

Vrij als een vogel
De hemel diep
De horizon zo breed

De realiteit ontvlucht ik
Mijn vleugels gespreid
Grenzen ken ik niet

Iets baart me zorgen
Aan de tijd kan ik niet ontkomen
Wat echt is, moet ik missen

Vliegen is een zegen
Maar het is ook een vloek
Een echt pad bewandelen zal toch moeten

Echte ervaringen sieren mijn leven
Mijn vogelvluchten kennen geen grenzen
Maar mijn levensloop laat zien wie ik ben

Mijn Ster Voor Even

2008-02-11T13:25:00.001+01:00

Een ster fonkelt in de donkere hemel
Het licht brandt alsof het nooit zal doven
Op de achtergrond rommelt een trein de stilte in
Ik lig in bed en kijk naar buiten

Vanuit mijn slaapkamer zie ik een ster
Het is licht wat er altijd zal zijn
Het is geluid dat wegebt in stilte
Dit alles in oneindige ruimte en tijd

Een fonkeling, onmenselijk hier ver vandaan
Ik aanschauw en ik krijg rust
Luister en hoor stilte
Even voel ik me met alles verbonden

Een ster laat mij even ophouden met denken
Even zie ik het helder
Even geef ik gehoor aan alles wat is
Waarom lig je niet naast me

Tijdloze Wandeling

2008-02-03T02:54:00.000+01:00

Niet zo vaak per jaar is daar de kans
Krijg ik de kans om die schoonheid te delen
Die zoete laag poedersuiker over mijn wereld

Voor even is de tijd ondergesneeuwd
Een rustgevende schoonheid
Poedersuiker, zoete voldoening

Graag neem ik je mee in mijn wereld
Met een tijdloze wandeling
Voetstappen laten de sneeuw kraken

Nooit tegen iemand verteld
Hoe mooi is deze wereld waarin jij even mee loopt
Het gekraak van sneeuw, dit gebeurt echt

Dit moment zal ik nooit gaan vergeten
En dan ga ik je dit echt vertellen
Als het ooit weer gaat sneeuwen

Veilig

2008-02-01T11:49:00.000+01:00

Een man was behoorlijk gesteld op veiligheid
Op alles was hij voorbereidt

Zijn veiligheid stond op nummer een
Bang was hij voor alles en iedereen

Ongelukken zaten in kleine hoekjes
Dus hij vermeed kleine hoekjes

Een griepje lag op de loer
Maar hij was op de vitaminetoer

Zelfs een onverwachts bezoek was gepland
De proviant in zijn voorraadkast was ongekend

Zowaar een botte opmerking moest hem raken
Scherpe antwoorden kon hij zo maken

Tot op een goede dag
Iets wat hij over het hoofd zag

Zijn hart was opeens in ademnood
Hij snakte naar lucht, zijn hoofd werd rood

Verslagenheid en vreugde maakte hem gek
Bij het aanzicht van haar mooie bek

Hey wat doe jij hier, dat kon hij nog net zeggen
Het antwoord was liefde, dan kon zij weerleggen

Opeens was de man niet meer bang
Zijn nieuwe veiligheid was een kus op zijn wang

Stop

2008-01-28T14:02:00.001+01:00

Het rode lampje brandt
Wil ik hier uitstappen?
Het is zo lekker warm in de bus

Het rode lampje brandt
Moet ik hier zijn?
Ik zal een keer uit moeten stappen

Het rode lampje brandt niet meer
Heerlijk, ik kan blijven zitten
Halte realiteit komt zo wel

Ik kan altijd nog op het knopje drukken
Dat knopje heb ik echter nog niet gevonden
Opeens begint er een lampje te branden

Mijn Hondje Saldo

2007-12-30T17:47:00.002+01:00

Ik kreeg mijn hondje Saldo niet getraind.
Steeds vroeg ik heel netjes om geld.
Saldo blafte terug met dezelfde woorden: Af, Af, Af!
Het beestje hield geen rekening met het baasje.

Op een goede dag ging ik weer eens naar de bank.
Daar wachte mijn hondje.
Ik kwam bij de bank aan en vroeg netjes om mijn Saldo.
Maar mijn gepaste vraag werd ingeslikt door het Rabobankmonster.

Zo'n geldwolf heb ik altijd al een eigenwijs ras gevonden.
Bedankt Rabobankmonster, ik heb toch geen Saldo nodig.
Zelfs een gepaste vraag was niet kredietwaardig genoeg.
Ik besloot op zoek te gaan naar een ander beestje en vond hem al snel.

Met mijn nieuwe stalen ros fietste ik onafhankelijk door het leven.
Batavus was een aanwinst, maar helaas dat vond het fietsmonster ook.
Ik aanschouwde het achtergelaten fietsslot in mijn handen.
En aldaar op de achtergrond hoorde ik Saldo weer blaffen.

Goede Voornemens

2007-12-28T19:14:00.000+01:00

Meer beslissingen nemen
Minder beslissingen laten nemen

Meer verplichtingen voldoen
Minder verplicht voelen om ze te voldoen

Meer beseffen van het pad dat je loopt
Minder beseffen van het pad dat je niet loopt

Meer beseffen van wat je hebt
Minder beseffen van wat je niet hebt

Meer van dit
Minder van dat

Dat wordt nog een lastig jaar!
Nieuw lijstje: mezelf niet te serieus nemen

De Snelweg Des Levens

2007-12-26T17:13:00.000+01:00

Op de snelweg gaat het snel
Ik heb een snelle auto
Iedereen raas ik voorbij
Vrachtauto's, motors, ik haal ze allemaal in
Mijn auto draait volle toeren
Alles geef ik, plankgas

En dan kom ik plots een lief autotje tegen
Zo'n schatje met lief neusje en mooi kontje
Met volle tank, en bruisend van het leven
Ze rijdt stukken langzamer en geniet van haar rit
Met haar zou ik wel even willen parkeren, even onthaasten
Aldaar vergeten we samen even de tijd

Maar ik vergeet altijd te tanken
Alles gaat dan trager en kost te veel energie
Langzaam zie ik haar dan mijn auto voorbij rijden
Eventjes kan ze wachten, maar met haar volle tank wil ze toch door
Ik zie haar wegrijden en ik verlies haar uit het oog
Had ik maar rust moeten tanken

Eventjes is mijn auto een wrak
De teller gaf het nog aan dat ik even moest stoppen
Mijn auto heeft ook rust en energie nodig
Nog steeds zie ik haar kontje in de horizon verdwijnen
Naar haar eindbestemming
Eventjes krijgt mijn auto weer energie, ik wil haar zien!

Ik probeer haar nog in te halen
Iedereen raas ik voorbij
Vrachtauto's, motors, ik haal ze allemaal in
Mijn auto draait volle toeren
Alles geef ik, plankgas
En dan kom ik plots een lief autotje tegen

Avondje Voor Mezelf

2007-12-11T20:29:00.000+01:00

Buiten waait het onrustig
Het voelt koud
Binnen is het windstil

Harmonie vind ik binnen
Rode wijn maakt me warm
Binnen is het windstil

Rust vind ik met vlagen
Met rode wijn
Zonder wind

Romantisch China

2007-11-06T12:47:00.000+01:00

Lijiang: Old Town.
Alles wat mooi is aan China.
Restaurantjes, barretjes en winkeltjes.
Door het stadje heen krioelt een kabbelend riviertje met kooikarpers.
Rode lampionnetjes en chinese muziek geven het straatje een warme kleur.
Romantisch, het grijpt me aan.
Ik voel het heerlijk warm worden van binnen.
Een verlangen naar tederheid en genegenheid wordt aangewakkerd.
Vanavond gaan we de bloemetjes buiten zetten.

Die dag erna zit ik alweer in de bus richting een bergwandeling.
Nog halfdronken van de stapavond staar ik naar buiten.
Ik kijk vol bewondering naar het berglandschap.
Prachtige kleuren verweven het berglandschap als een warme lappendeken.
De bergen reiken een hoogte van maar liefst vijf kilometer.
De bergtoppen zijn besprinkelt met eeuwige sneeuw, eeuwige schoonheid.
Natuurschone giganten met een zoet laagje poedersuiker.
Wat een zoete schoonheid.
Met dat gevoel begint gisteravond weer te dagen.

Het was een half uur voor sluitingstijd.
Snel nog even drie tequila en dito bier weggetikt.
En het werd weer heerlijk warm van binnen.
Die avond heb ik een mede reizigster heel zoet de liefde verklaard.
Tja ik ben een gevoelige jongen.
Gevoelig voor drank bedoel ik.
Maar toch, gisteravond was net zoals vandaag.
Gigantisch mooi en in harmonie.
Onder een warme lappendeken met een zoet laagje poedersuiker.

Ridder Oorzaak

2007-10-12T14:55:00.000+02:00

Op een zwoele nazomerherfstavond
kijkt een ridder bewonderend naar de bomen
De kleuren hielden hem even in zijn macht
Wat zou er van deze avond komen

Hij ging op stap, als een nobele ridder ter paard
naar die mooie jonkvrouw in nood
In de kroeg weet hij dat zij haar lach bewaart
voor de ridder die haar thuis brengt in het morgenrood

Helaas, een oorontsteking liet niet op zich wachten
De ridder geveld, de wachtende jonkvrouw gekweld
Drank en pijnstillers mogen de pijn verzachten
Op een zwoele nazomerherstavond

Lepeltje Lepeltje

2007-10-04T11:51:00.000+02:00

Te lang zit ze alleen op een bankje in het park
Ze heeft genoeg vrienden en familie
Maar toch voelt ze een leegte
Iedere nacht alleen in bed
Ze houdt van lepeltje lepeltje,
maar ze mist een ander lepeltje in haar leven

Een hondje blaft en roept haar aandacht
Echt een enthousiast beestje
Het hondje begint spontaan haar hand te likken
Een warme gloed voelt ze over haar hand
Warmte is het
Maar het voelt meer dan dat

Ze kijkt omhoog naar de eigenaar van het beestje
Het is een charmante kerel
Hij stelt zich voor: 'Ron, aangenaam'
'Dit is mijn hondje, hij heet Lepel'
'Lepeltje kun je dagelijks vinden op mijn blog'
'Iedereen mag er mee spelen'

En zo kwam haar eenzaamheid tot een einde
Een leegte vervult
Niet in het park
en ook niet op een bankje,
maar met haar laptop in bed
Warm en vertrouwd
Lepeltje lepeltje

Rockstar Without Guitar

2007-10-01T09:43:00.000+02:00

Op het podium vind je mooie dromen
Je moet maar wachten tot ze uitkomen

Ongeduldig, het duurt lang
Onrustig, maar wees niet bang

Zoveel te vertellen, maar nog even niet
Een stem zonder gitaar, nog steeds een lied

Jouw droom zal uitkomen
Met een nieuwe gitaar
gaat dat steeds dichterbij komen

Geheim Agent

2007-09-27T20:17:00.000+02:00

Ik heb de mooiste wagens gereden
Het racen kostte geen moeite, een centje van een fluit
Bad Guys hebben mij vermeden
Eventuele confrontatie maakte mij niet uit

In het restaurant vielen vrouwen voor mijn voeten
Het roosje en de entree waren niet nodig
Mijn gepassioneerde wraak op onrecht was een hele zoete
Moraalridder zoals ik was, een beloning overbodig

Het onrecht bestrijden was een genoegen
Aan iedere uitdaging gaf ik gehoor
De aftiteling had echter niet gehoeven
Ik kwam er niet in voor

Serenade

2007-09-22T12:21:00.000+02:00

Binnekort komt alles goed
Ga ik er voor zorgen, die lach op je snoet

Wat ik nu te bieden heb is vrijwel niets
Een gezellig drankje, ik breng je thuis met mijn fiets

Je kent me nog niet, en ik jou even min
Een einde is er nog niet, alleen een begin

Je loopt ergens rond, maar je hebt me nog niet gevonden
Je bestaat en je liefde heb ik nu al ondervonden

Maar eerst mijn doelen, dan komt onze tijd
Je mag het nu al weten, je bent een droom van een meid

Memobordje

2007-09-21T13:16:00.001+02:00

Keuzes maken

Familie
Vrienden

Doelstellingen
Prioriteiten
Verplichtingen

Keuzes maken
Het is verdomd moeilijk

Zonder stift

Oprecht Gezeik

2007-09-20T18:02:00.001+02:00

Heerlijk om alles eruit te gooien
Het moet toch op den duur
Zoiets moet je niet opkroppen
Je kunt oprecht lekker zeiken

Echt waar, het geeft een voldoening
Wachten is onnatuurlijk
Krop je het op, dan gaat het drukken
Dan houdt het je bezig, ben je niet meer oprecht

Als je te lang wacht met zeiken
Zeik je alles en iedereen onder
Zelfs de onschuldige buurman
Dus zeik gericht, doeltreffend en recht

Op dat ene irritante vliegje

Poezie

2007-09-16T16:02:00.001+02:00

De naakte waarheid liep ongemerkt over straat
Ze was niet interessant genoeg en zelfs gehaat
De naakte waarheid was koud zonder kleren
Ook al was ze hulpeloos en gebroken, ze bleef het proberen

Haar naakte lichaam was te confronterend
De deur van de mensen bleven dicht, de rug toe kerend
De waarheid zonder kleren was koud en vergeten
Met een gesloten deur dacht het volk het beter te weten

Mijn deur deed ik echter open
Zo'n kans als haar liet ik niet lopen
De waardering voor haar vond ik onderschat
Ik gaf haar nieuwe kleren en een warm bad

'Poezie' dat gaf ik haar als naam
De nieuwe waarheid mocht weer de straat op gaan
De waarheid was nu mooi en warm
Een nieuwe uitstraling, een slag om de arm

Overal gingen deuren open, ze was een graag gezien gezicht
Aandachtig werd er geluisterd naar Poezie, het mooie gedicht
Het mensenhart werd verwarmd door haar aanwezigheid
Zo kreeg de straat een open deur beleid

Laat ook in uw huis Poezie naar binnen
De waarheid is nu warm en mooi, dat moet je gewoon beminnen

Dream On

2007-09-13T16:05:00.000+02:00

Damn, wat een hel!
Wat is er allemaal aan de hand?
Oh, het is de wekker

Ontzettende hufter
Laat me nog even gelukkig in mijn roes
Ik ben nog niet klaar voor de realiteit

Mijn bed is zo hemelswarm
Geknuffeld door een wolkendeken
Kussens leggen als engeltjes hun handen op mijn gezicht

Morgen sta ik wel op tijd op
Desnoods zet ik de wekker

Geen Tijd

2007-09-11T11:25:00.000+02:00

Altijd tijd tekort
Kostbare tijd
Geen geld, maar toch wil ik het kopen
Het komt er maar niet van

Altijd tijd tekort
Waar blijft het
Ik wil nog zoveel doen
Altijd retedruk

Altijd tijd tekort
Het vliegt voorbij
Verplichtingen vreten
Beloftes slokken het op

Tijd tekort is mijn onbewuste keuze
Plannen is voor een ander, ik leef met de dag
Andere dingen zijn belangrijker!
Toch ben ik benieuwd wat die dingen zijn

Home Sweet Home

2007-09-10T08:58:00.000+02:00

Dorp, daar ben ik geboren
Geboren en getogen
Veilig achter in de straat
Hangen met wat maten
In de garage bij van Hal

Stad, daar lijk ik te horen
Het bruist van leven, ongelogen
Zonder licht over straat
Zuipen met wat mate
Vrienden heb ik overal

Het dorp heeft me gemaakt zoals ik ben
De stad laat me leven zoals ik wil
Thuis voel ik me overal

Dus doe maar een biertje!

Winkelen Voor Overgewicht

2007-09-06T13:09:00.000+02:00

Met twee overvolle tassen krampachtig te sjokken
Over haar overgewicht loopt hij zich op te fokken
Nu is ze weer op zoek naar nieuwe rokken

Zonder tassen heeft ze ook geen remmen
Dat overmaat mens lijkt niet te temmen

De portemonnee in de hand besluit hij te nokken
Met zo'n ontembare beer wil hij niet hokken
Haar overgewicht moet ze maar zelf dokken

Liefdesbrief

2007-09-05T10:29:00.001+02:00

Jouw lach om mijn grap
Volgens mij hebben we iets van een relatie?
En ik wil je schrijven

Je begrijpt me
Ik zie je graag
En ik wil je schrijven

Je luistert naar wat ik vertel
Wat ben je lief
En ik wil je schrijven

Met jou geen zorgen
Jij maakt alles compleet
En wil je zo graag schrijven

Ik kan niet zonder jou
Mag ik je blijven schrijven?
Je leest mijn brieven

Lees Met Gevoel

2007-08-31T11:44:00.000+02:00

Punten
Ik hou er niet van
Het heeft iets negatiefs
Iets definitiefs

Open
Dat heeft wel iets
Een punt is zo gesloten
Dan is het al afgelopen

Geen punten
Liever niet
Het mag nog niet afgelopen zijn
Ik krijg er maar een punthoofd van

Geen punten in mijn tekst
Geen spellingscontrole
Als je leest met gevoel
Hoef je er ook geen punt van te maken

Straatwijs

2007-08-30T13:02:00.000+02:00

Een man met vieze kleren
Wist het leven niet te waarderen

Voorheen een mooie baan
Maar kwam ongelukkig op straat te staan

Zijn enige waardering was zijn oude gitaar
Daar ging hij mee spelen in het openbaar

Dat konden de mensen wel waarderen
En zo had de straat de man zijn leven terug gegeven

Gebed

2007-08-29T11:27:00.000+02:00

Ik wil zingen
Zang
Gitaar
Daar wil ik goed in zijn

Ik wil cabaretier zijn
Humor
Traan
Daar wil ik goed in zijn

Ik wil er alles voor geven
Mijn auto
Mijn kamer
Mijn centen, ook al zijn het er een paar

Oe ergens fucking fantastisch goed in zijn
Ik wil er alles voor geven
Maar neem mijn dromen niet weg
Want daar ben ik goed in

Verbloeming Is Maar Beperking

2007-08-28T18:12:00.000+02:00

Wees als een alerte tuinman
Geef al je bloemen je onverdeelde aandacht
Behandel ze met liefde

Je tuin is je handelsmerk
Jouw kleurijk beeld aan de buitenwereld
Verbloeming van je zelfbeeld

Voed je tuin
Altijd en overal
Iedere dag en nacht

Nee laat maar, ik hoef geen tuin

Met Oogkleppen Naar De Kermis

2007-08-25T12:56:00.000+02:00

Plat
Gebroken
Ik kan geen bier meer zien

Rust
Eindelijk
Ik kan geen bier meer zien

Slaap
Dromenland
Ik kan geen bier meer zien

Wakker
Uitgerust
Zometeen naar de kermis

Voldoening

2007-08-21T12:49:00.000+02:00

Huisje
Boompje
Beestje
Missie volbracht

Pilsje
Boompje
Plasje
Missie volbracht

Nietsnut

2007-08-15T13:13:00.000+02:00

Vandaag vakantie
Ik heb de nodige festivals bezocht
Toch heb ik alleen maar gewerkt

Vandaag even niets
Rust in mijn kamertje
Rust in de planning, rust in mijn hoofd

Nee, vandaag doe ik even niets
Wat teksten schrijven
Mijn kamertje nog wat opleuken

Maar vandaag
Blijk ik toch weer druk aan het schrijven te zijn
Is mijn kamer gepoetst en een muurtje gekleurd
En goed wezen sporten

Best druk zo'n dagje niets

Tussenstation

2007-08-13T19:33:00.000+02:00

Een stroom mensen
Allemaal een eigen spoor

Een zwerm mensen
Allemaal een eigen tijdschema

Een kudde mensen
Allemaal een eigen eindbestemming

Een groep mensen
Allemaal een eigen trein

Al die mensen hebben haast
Ze missen bijna hun trein

Ik pak de bus

Voetbal Liefde

2007-08-06T17:19:00.000+02:00

Geef jezelf een voorzet
Kop hem kei hard in
Scoren doe je zelf

Geef jezelf die dieptepaas
Maak het veld breed
De beste verdediging is de aanval

Verliezen is geen optie
Train iedere dag
Ga voor de winst

Je leven verdient een doelpunt

Rare Ouders

2007-07-30T18:48:00.000+02:00

De keukendeur zwiept open en Pa komt de keuken binnen gestormd.
'Ik ga vanavond naar het casino!' verteld me Pa enthousiast.
Pa is een nuchtere vent, maar nu hij wil eens flink uitpakken.
Ik snap het Pa. Af en toe moet je van het leven genieten.

Ma zit aan de keukentafel aandachtig wat in een blad te neuzen.
Ze kijkt over haar leesbril heen en ze antwoordt: "Doe maar rustig aan met ons geld."
Ma is een beetje gek, maar nu is ze nuchter.
Ik snap het Ma. Eigenlijk zijn we niet materialistisch, maar soms moet het.

'Wens me toch een leuke avond' zegt Pa.
Pa is geirriteerd geraakt over het antwoord van Ma.
'Ma heeft een midlife crisis.' Vertelde Pa gisteren.
Ik snap het Pa. Het is moeilijk te accepteren, maar je kunt mensen niet veranderen.

"Hoe kun je in deze huidige situatie zomaar geld gaan strooien? zegt Ma.
Ze bladert door de Gamma catalogus.
"Ik wil mijn dromen achterna." Vertelde Ma gisteren.
Ik snap het Ma. Ik ben ook een dromer.

Pa slaakt een zucht.
Een van de vele zuchten de laatste tijd.
Pa ziet in dat een weerwoord niet helpt. Hij schudt zijn hoofd.
Ik snap het Pa. Doe maar normaal, dat is al gek genoeg.

Ik snap het helemaal.
Ma is een beetje gek.
Pa is een nuchtere vent.
Toch blijft het raar. Pa en Ma gaan uit elkaar.

Schapeloze Nachten

2007-07-27T19:45:00.000+02:00

Schapen
Waarom blaten de beesten?
Ik lig in bed te wakker, naar een saai plafond te staren
Een paar schapen laten van zich horen

"Beeh"
Wat probeert dat schaap te zeggen?
Het kan niet veel zinnigs zijn
"Jongens, slapen jullie al?"

Wat een nutteloze beesten
Midden in de nacht
En maar blaten
Ja ik hoor jullie wel

Wol
Vlees
Melk
Wat nog meer?

Wat is het nut van die beesten?
Midden in de nacht?
Waarom staan ze in die wei?
En hoeveel zijn het er?

Beeh
Dat was 1

Beeh
En dat was 2

Beeh
3

Beeh

Gemutst

2007-07-19T17:18:00.000+02:00

Lekker op vakantie naar het werk.
Fantastisch weer.
De vogeltjes begroette me met een vrolijke zang.
Al slentterend fiets ik de hoofdstraat door.

De krant nog even kunnen lezen.
De koffie zingt nog lekker na.
Ik ben uitgerust.
Nog een diepe snuif zomermorgen.

Alweer in de kleedkamer.
Iedereen begroet ik met een hele bijzondere goede morgen.
De mannen roepen wat terug tijdens hun omkleedpartij.
Ik moet nog steeds lachen om dat debiele haarnetje.

Tijdens het geouwehoer trek ik mijn pak aan.
De veters wat strikken.
En ondertussen ook nog de jofele gast uithangen.
Dit ochtendritueel houden we erin.

Met een lach op het gelaat loop ik door de gang.
Het is niet echt neurien te noemen, maar ik doe het wel.
Er komen wat mensen me tegemoet lopen.
Ze verdienen een goedemorgen en ik krijg een lach terug.

In de productiehal aangekomen.
Wederom blikken van lachende mensen.
De chef komt me tegemoet gelopen.
"Ron, je bent je haarnetje vergeten."

Dat Ene Feestje

2007-07-13T17:00:00.000+02:00

Iedere week weer een feestje
Maar fuck, dat ene feest
Daar heb ik zo’n zin in
Helemaal los
Even weg van de planeet

Het is altijd spitsuur in mijn hoofd
Wat krijgt er voorrang. Wat niet
Opletten, want een botsing is zo gebeurd
Ik heb even geen zin om verkeersleider te zijn
Op dat ene feestje geen verkeer

Rust in mijn hoofd
Alleen maar happy faces
Alleen maar knallen
Niet denken, niet praten
Genieten van het moment

Iedere week weer een feestje
Ik heb even geen zin om verkeersleider te zijn
Genieten van het moment

Al een tijdje wacht ik op dat ene feestje

Zo Mer Passie

2007-07-12T19:22:00.000+02:00

'Ik moet je echt iets vertellen lief.'
Het kaarslicht fonkelt in haar ogen.
Ze wacht op mijn vraag.
Ik slik nog een keer en vertel haar:

'Dit is de perfecte zomeravond.'
'De zwoele zomerbries.'
'Het uitzicht op een donkerblauwe zee.'
'Dit lovestoned, dronken, voldaan gevoel.'

'Dit moet me van het hart.'
'Hoe gelukkig ik nu ben.'
'Iedereen mag het weten,
wat jij voor mij betekend.'

'Ik moet je echt iets vertellen lief.'
Het kaarslicht fonkelt in haar ogen.
Ze wacht op mijn vraag.
Ik slik nog een keer en vertel haar:

'Dit is de perfecte zomeravond.'
'De zwoele zomerbries.'
'Het uitzicht op een donkerblauwe zee.'
'Dit lovestoned, dronken, voldaan gevoel.'

'Dit moet me van het hart.'
'Hoe gelukkig ik nu ben.'
'Iedereen mag het weten,
wat jij voor mij betekend.'

'Ik moet je echt iets vertellen lief.'

Bounty Eiland

2007-07-10T16:37:00.000+02:00

Tussen twee palmbomen
Op een witstrand
Lui in je hangmat
De zon brandt lichtjes op je huid
Het is heerlijk warm
Een vluchtje wind streelt je gezicht
De lekkerste cocktail ooit staat op je buik
Een lach op het gelaat
Was ik hier maar voor altijd

U wilt ook de vakantie van uw dromen?
Realiseer uw droomvakantie met Fantasie reizen

Informeer bij jezelf naar de mogelijkheden

Fantasie reizen brengt uw eigen hoofd op hol

Volslagen Mobiel

2007-07-09T19:12:00.000+02:00

daar ligt ie
glanzend
bling bling

super licht
ultra dun
multi functioneel

1 gigabyte geheugen
3,2 megapixel
100 gram

hij gaat af
een zwoel geluid
trillen

te laat
opgehangen
handig zo'n telefoon

Zondaar

2007-07-08T14:57:00.000+02:00

discipline
gister had ik inspiratie
maar het hoefde niet

verplichtingen
zo'n hekel aan
toch maak ik ze zelf

beloftes
maken schuld
ik ben schuldig

zonden
ik heb er velen
toch heb ik niets op te biechten vandaag

Muziekdronken

2007-07-06T13:02:00.000+02:00

nuchter
dronken
love
stoned

wakker
biertje
muziek
dromen

Waterfiets

2007-07-04T11:31:00.002+02:00

Het valt me weer goed tegen vandaag

Nu heb ik het echt gehad

Onrustig

De fiets van een huisgenoot trapt voor geen meter

Ik wil al zo lang vooruit

Het gaat niet

Ik krijg de wind van voren

Het stoplicht staat al zo lang op rood

Klote regen!

Hoofdzakelijk

2007-07-03T14:15:00.000+02:00

De hele dag ben ik er met mijn hoofd niet bij
Mijn fiets kwijt
Mijn slot verwaarloosd
Onrustig

Op zoek
Naar wattan?
En waar dan?
Blind tast ik in het duister

Echt fijn, zo'n opgeruimd hoofd

Slotwoord

2007-07-02T22:11:00.000+02:00

Een fietsslot

Aan het hek

Verloren

Alleen gelaten

De fiets is hem afgenomen

Hufter!

Goed gedaan slot

Blijven hangen

Jij doet je werk goed

Jij bent niet vergeten

Ik ben er weer

Zonder fiets

Die ben ik vergeten