Penvriendin

Ik ken haar nu zo'n acht jaar.
Via msn en Partyflock.
Ze was lief en dat schreef ik ook:
"Een vrolijk huppelend meisje door een bloemenweide."

Vanaf het begin had het iets romantisch.
Ik deed mijn computer aan en ik rook haar parfum.
Vlinders vond ik in mijn inbox.
Online kusten onze woordjes.

Zo spraken we af zonder elkaar te zien.
Geen overbodig sms verkeer.
Geen zwoele telefoongesprekken.
En ook geen geile webcamsex.

Zij begreep mij.
En ik begreep haar terug.
Ze was niet zomaar een meisje.
En ik was niet zomaar een jongen.

Nu schrijven we elkaar nog maar een paar keer in het jaar.
Lang niet zo vaak als in het begin.
Maar nog steeds zet zij de lichtpuntjes op de i.
Omdat ze zo leuk "hahaha" schrijft.