Herst

Ik kijk naar buiten, naar de koude werkelijkheid.

Ik kijk naar binnen, naar de warme wenselijkheid.

Tegen de regen fietsen en vloeken in het openbaar.

Veel te laat aanwezig zijn, met verzopen gezicht en plakkend haar.

Het is herfst en de tweestrijd begint.

Is het de realiteit of is het mijn bed die mij goed is gezind.

Klik

Schijt aan de sociale wenselijkheid,
wat ik nu schrijf moet ik even kwijt.

We waren nog maar net bezig en ik voelde een klik.
Je overgave aan mij gaf mij een kriebel in mijn …

Ik zette de muziek aan.
En we konden de hele dag doorgaan.

Ik wilde alles zien in het licht.
Mijn aandacht was alleen op jou gericht.

Toen ik met je klaar was kon je geen kant meer op.
Zweetdruppels over mijn lijf, ik was op.

Al hijgend keek ik op je neer,
Ik glunderde, want morgen zag ik je weer.

Ik had het je toen al gezegd.
Je bent met liefde gelegd.

Toch loop ik over je heen vroeg of laat,
want je bent mijn kliklaminaat.

Koorts

Klaarwakker lig ik in bed.
In mijn inbox lees ik haar bericht.

'Misschien is het verstandig om het rustig aan te doen.'
Dat was mijn zinnetje.
Nu is het de hare.

Waarom voel ik me zo vertiefd?
Fuck, ik ben verliefd.

Laat ik dat maar niet smsen.
Dat lijkt me het verstandigste.

Wilde Haren

Naar de wildwaterbaan!
Oh maar pas op voor de natte vloer.
Een klein enthousiast pasje mag.
Met een duik de wildwaterbaan in
en lekker baldadig gedragen.

Stiekum staan waar het niet mocht.
Gepaard met veel herrie natuurlijk.
De badmeester uitdagen.
En mooie meisjes de aandacht vragen.
Het was fijn om 16 te zijn.

Vorige week dook ik weer eens de wildwaterbaan in.
Ik gedroeg me weer eens baldadig.
Mijn broer vond het niet kunnen:
'Ron ik schaam me kapot.'
'Je bent geen 16 meer!'

Hij had wel een punt, dus ik gedroeg me weer voorbeeldig.
Wat gek, het was ineens minder leuk.
De wildwaterbaan was niet meer zo wild.
En ik evenmin.
Veilig is te verstandig voor mij.

We deden we nog 1 ronde in de wildwaterbaan om het af te leren.
Ik zag een verloren reddingsvestje drijven en ik deed hem aan.
De badmeester en een paar jonge meisjes konden erom lachen.
En ook mijn broer lachte.
Dat was voor mij nu het belangrijkste.

Eventjes

Op mijn vragen die ik stel
geef jij antwoord.
En ik voel me lekker in me vel.

Ik luister wanneer je streelt
naar de eenvoud.
Jouw warmte heeft me nooit verveeld.

Eventjes, maar dan heel lang is wat ik wil.
Genieten van voldoening.
Onder de douche sta ik even stil.

in Alaska zijn Schapen op hun best

Er was eens een schaapje dat niet wilde luisteren. Zo stond ze tegen het hek met haar pootjes over elkaar in stil protest. Het schaapje weigerde te luisteren naar het commanderende geblaf van de herdershond. Ze vertikte het om mee te gaan met de rest van de kudde. Er moest meer zijn dan het leven in een kudde, er moest meer zijn dan dag-in-dag-uit grazen in dat saaie groen.

Dag in dag uit moest de herdershond dat ene eigenwijze schaapje overtuigen dat ze maar beter kon luisteren, want anders... Want anders zou hij nog harder blaffen dan dat hij al deed. Iedere navolgende dag kreeg de herderhond steeds minder zin in zijn baan als herdershond.

Nu was het zo dat het baasje ook al slecht luisterde naar de herdershond. De laffe herder geloofde de hond niet op zijn woord dat schapen ook wel eens heel koppig konden zijn. Toch deed de herdershond trouw zijn plicht. Hoe ondankbaar zijn baasje ook was.

Het schaapje onderwijl bleef zichzelf pijnigen met de gedachte meer uit het leven te kunnen halen. Tot op een dag dat ze weer de hemel intuurde, op zoek naar antwoorden. Ze ontdekte een wolkje in de lucht dat verdacht op iemand leek. Ze zag in die bewuste wolk haar evenbeeld. Ja, daar wilde het schaapje zijn, net als die wolk, vrij en blij. Het schaapje twijfelde geen seconde, ze nam een kleine aanloop en met een sierlijke duik dook ze over het hek van de dam haar nieuwe bestaan tegemoet.

Dit voorval werd niet onopgemerkt door de kudde van het schaapje. Het eigenwijze schaapje ineens een inspiratiebron voor de gehele kudde. En zo schaap voor schaap maakte de kudde vaart en sprong de hemel tegemoet.

De herdershond keek toe hoe dit tafereel zich ontvouwde. Emoties maakte hem meester. Eerst onbegrip en verbazing, maar al snel werd het opluchting en euforie. Rennen deed de hond, ronde na ronde. Blaffen deed de hond, zijn longen uit zijn lijf. En kwispelen dat hij deed. Alsof h beest zijn staart opnieuw had gevonden.

Nu de herdershond geen baan meer had, besloot ook hij buiten de kaders van de wei te treden. De viervoeter graafde een gat onder het hek door en kroop naar buiten. Vervolgens rende hij met tong uit zijn smoel, naar het dichtsbijzijnde herdersdorp. Aldaar vond hij zijn nieuwe bestaan als zwervershond. Zo blafte hij wanneer- en naar wie hij wilde. Ook al luisterde geen mens, hij had overal schijt aan en nam iedereen in de zeik.

De herder is een shoarmatent begonnen in Alaska. Want daar is geen hond die hem lastig valt. Bovendien zijn schapen in Alaska op hun best: op een pitabroodje met knoflooksaus.

Penvriendin

Ik ken haar nu zo'n acht jaar.
Via msn en Partyflock.
Ze was lief en dat schreef ik ook:
"Een vrolijk huppelend meisje door een bloemenweide."

Vanaf het begin had het iets romantisch.
Ik deed mijn computer aan en ik rook haar parfum.
Vlinders vond ik in mijn inbox.
Online kusten onze woordjes.

Zo spraken we af zonder elkaar te zien.
Geen overbodig sms verkeer.
Geen zwoele telefoongesprekken.
En ook geen geile webcamsex.

Zij begreep mij.
En ik begreep haar terug.
Ze was niet zomaar een meisje.
En ik was niet zomaar een jongen.

Nu schrijven we elkaar nog maar een paar keer in het jaar.
Lang niet zo vaak als in het begin.
Maar nog steeds zet zij de lichtpuntjes op de i.
Omdat ze zo leuk "hahaha" schrijft.